Het is zeker al 15 jaar geleden dat ik voor het eerst in een vrouwencirkel stapte. En het was meteen een warme herkenning voor me: zitten in een cirkel, op de grond, gelijkwaardig, maskers af, delen wat er op je hart ligt, luisteren naar andere harten, samen zakken…
Toen ik moeder werd van 1, 2, 3, 4(!) dochters ben ik al snel ook zelf met vrouwen gaan werken. Cirkels, retraites, sessies… Het was en is een groot feest. Ik dompelde mezelf volledig in warme zachte vrouwenkracht.
Maar ergens voelde ik ook dat er iets niet helemaal klopte. Want thuis, met mijn eigen opgroeiende dochters, voelde het contact vaak niet warm en zacht — terwijl ik dat buiten de deur zo makkelijk kon zijn. Ik was zelf niet opgegroeid met oma’s, (oud)tantes, nichten en had zelfs geen contact meer met mijn biologische halfzussen. Toch voel ik al zo lang ik me kan herinneren een diepe verbinding met het voorouderveld, een grote warme stevige altijd aanwezige bedding waarin ik kan in- en uitademen.
Uit dit veld haal ik mijn kracht, mijn vertrouwen, mijn diepe weten. Als ik aan het werk ben stroomt dit door me heen. Maar thuis voelde ik de stroom amper. En ik vond dit erg verwarrend.
Dus ik heb hier hulp bij gezocht en kwam uit bij systemisch werk. Langzamerhand vielen de dingen op hun plek en ik zie nu, na ruim 20 jaar mediteren, therapieën, zelfhulpboeken, vrouwencirkels, cacaoceremonies en baarmoederwerk dat ik me allereerst mag verbinden met de rij van vrouwen die achter me staan, dat ik voor ze mag buigen, zodat de stroom vanuit het oorspronkelijke voorouderveld, de oermoeder, via hen — ipv om hen heen — naar mij mag stromen.
Ze horen er allemaal bij, ook al is er fysiek geen contact (meer). Ik houd ze vast in mijn hart en ik buig voor alle dynamieken en verstrikkingen die er nodig waren om te overleven. Het bloed door mijn aderen is letterlijk de stroom van mijn voormoeders die mij voedt.
En zo ontdek ik op precies het juiste moment, op precies de juiste plek, omringd met precies de juiste vrouwen, hoe de werkelijke kracht van vrouwen ontstaat.
In verbondenheid. Vanuit een heldere blik, een open hart en een zachte buik — voor allen die mij voor zijn gegaan.

