Wat als jij weer zou leven vanuit wie jij ten diepste bent?

Je bent een intelligente, bewuste en spirituele vrouw van rond de 40 die al heel wat innerlijk werk heeft gedaan. Je weet veel over jezelf, kent je patronen en kan door uitdagende situaties prima navigeren. Je hebt in je jeugd veel meegemaakt, maar je bent geen slachtoffer, want je hebt je hier immers hard doorheen gevochten. Aan de buitenkant ziet je leven er succesvol en stabiel uit, maar van binnen vraag je je af of dit nu het leven is dat je ten diepste wil leven.

Herken je dit?

Je hebt vrijwel alles gedaan wat er van je verwacht wordt: studie, relatie, gezin, therapie, persoonlijke ontwikkeling. En tóch voelt het niet vrij en geeft het niet de vervulling die je wenst.

Je zegt vaak ‘ja’ en staat altijd klaar voor anderen. Je draagt veel, ook voor mensen om je heen, en je komt nooit echt toe aan je eigen leven. Je hebt alles altijd zelf moeten doen en je bent er ook super goed in. Maar van binnen voel je een leegte. Er is geen steun in je rug.

Je leeft voortdurend met je voelsprieten wijduit. Je houdt alles in de gaten, vangt op wat er speelt, past je aan waar nodig. Je kan jezelf goed reguleren en dat is ook meteen het probleem. Het kost je ontzettend veel energie om jezelf steeds in balans te houden.

Tijdens een retreat of in ceremonies val je soms even helemaal samen met jezelf. Dat gevoel van veiligheid en volledigheid is er dus wél. Maar het verdwijnt weer zodra je thuiskomt, en daar verlies je opnieuw een deel van wie je in wezen bent.

Je voelt dat er een volgende stap mogelijk is in je leven. Maar om daar te kunnen komen moet je je veilige leven dat je zo zorgvuldig hebt opgebouwd durven loslaten. En dat is doodeng.

Je bent gewend om te geven. In je werk, in je gezin, in je vriendschappen. Je weet hoe je mensen draagt en mensen vertrouwen op jou.